Բարի ախորժակ կամ ճաշակով ճաշ

Ուրեմն արդեն մի քանի օր է մեծահասակ եմ փնտրում, որ պատմի մասուրով ապուրի կենսագրությունը:
Լիդա տատի հետ ծանոթությանս պատճառը եղավ մասուրով ապուրը:
Որ ասացի նրանից բան ունեմ հարցնելու, իսկույն ենթադրեց, որ եհովական եմ ( Եհովայի վկա):
Բայց երբ իմացավ հարցնելիքս, ժպտաց ու պատրաստակամ պատմեց:Նայե՛ք տեսահոլովակը:
Ես համենայն դեպս գրում եմ մասուրով ճաշի պատրաստելու ձևը, եթե Լիդա տատին չհասկանաք, ապա էստեղից կկարդաք Ճ

Մասուրով ապուրի բաղադրատոմսը

Մասուրը լվանալ ու եփել:

Հետո այն ճզմել ու քամիչով անցկացնել, որ կորիզ չմնա:

Հենց մասուրի եփած ջրի մեջ (ապուրի ) ավելացնել մի քիչ ալյուր( խտության համար) , շաքարավազ ու բրինձ:

Եփել այնքան , որ բրինձը պատրաստ լինի ուտելու:

Մասուրի, բրնձի ու շաքարավազի քանակը ըստ ցանկության ու աչքաչափի:

Կարմյուր Գլխարկը ղափաներեն

Հեքիաթ

Ըստ Շարլ Պերրոյի

( Հովհաննես Թումանյանի տարբերակը ավելի երկար է: Դրանով է

պայմանավորված հեղինակի ընտրությունը)

Վախտին մի գյուղացի կնեգ լյա ապրում: Նա մի աղջիկ օներ: Կնեգը նրա հետի մի կարմյուր գլխարկ ա առնում: Գլխարկը էնքան աղջկան տուրն ա կյամ, որ կլխան հանում չի: Տրան հետի ալ սաղ իրան սկսում ըն Կարմյուր Գլխակ ասել:

Մի հետ մաման քյաթայա թխում ու ասում.

-ԿարմյուրԳլխարկ, քինի տատիկի կողքը, քյաթա ու մի ափսե ալ կարագ տար իրան հետի և գիդաց թե հունցա:

Կարմյուր Գլխարկը անմիջապես ճանապարհա ընգնում տատիկի կողքը, որ հարևան գյուղում լյա ապրում:

Անտառով անց կենալիս մին ալ դիմացը մի գորշ կյուլա տուս կյամ:

Ոզալա օտի Կարմյուր Գլխարկին , բայց վըխեցալա, որովհետև կողքեքին

փադ կտրողներ ըն լյա ըշխադում:

Տրան հետի ալ հրցնում ա.

-Էդ շտըղ ըս քյնու՞մ, Կարմյուր Գլխարկ:

-Քյնում ըմ տատիկիս կողքը,-ասումա աղջիկը:-Քյաթա և մի ափսե կարագ ըմ տանում իրան հետի:

-Հեռո՞ւ ա տատիկդ ապրում,-հարցնում ա կյուլը:

-Շատ հեռու,- պատասխանում ա Կարմյուր Գլխարկը:-Ա՛յ, էն ճրաղացը, որ ըրվամա, տրա հետևում:

-Գյուդում ըս հինչ,-ասումա կյուլը,-ես էս ճանապարհավ կկյամ , իսկ տու` էն: Տըսնանք հուվա շյուտ հըսնելու:

Կյուլը հինչքան ուժ լյա վազ ա տալիս ամենակարճ ճընըպարհով, իսկ

Կարմյուր Գլխարկը քընում ա ամենաերկար: ճընըպարհին կաղին ա հավաքում, թիթեռնիկների հետևից ա ընկնում, ծաղիկ ա հըվաքում:

Կարմյուր Գլխակը հըլա ճամփի կեսն ալ չըր անցկացած, կյուլը արդեն հասալա տատիկի տոնն ու սկսալ տուռը թաքել:

-Թը՛խկ, թը՛խկ:

-Հուվա՞ ,- հրցնում ա տատիկը:

-Ես ըմ, Կարմյուր Գլխարկը, քու թոռնիկը,-պատասխանում ա կյուլը պերակ ձենավ:-Քեզ հետի քյաթա ու ափսեավ կարագ ըմ պերած:

Տատիկը հիվանդ պառկած լյա: Մտածելով թե իսկակից Կարմյուր Գլխակն ա, ձեն ա տալիս: Քյանդիրը քյաշի, տուռը կպեցվի:

Կյուլը քաշում ա քյանդիրը, տուռը պեցվում ա:

Նա հըրձակվում ա տատիկի յրա ու անմիջապես կոլ տամ իրան:

Հետո տուռը փակումա ,պառկում տատիկի կռավաթում ու սպասում Կարմյուր Գլխարկին: Կարմյուր Գլխարկը կյամա ու տուռը թաքում:

- Թը՛խկ, թը՛խկ:

- Հուվա՞:

Որ կյուլի կոշտ ձենը լսում ա, Կարմյուր Գլխարկը առաջանց վըխենում ա, բայց մտածում ա, որ տատիկը մրսած ա, պատասխանում ա

-Ես ըմ, Կարմյուր Գլխարկը, քու թոռնիկը: Քեզ հետի քյաթա ու ափսեավ կարագ ըմ պերած:

Կյուլը կյանչում ա.

- Քյանդիրը քյաշի, տուռը կպեցվի:

Կարմյուր Գլխարկը քյանդիրը քաշումա , տուռը պեցվում ա:

Հիբ որ նա մտնում ա, կյուլը վերմակավ մինչև քըթը ծածկվում ա, որ աղջիկը չըճնաչի, ասում ա.

-Քյաթան ու ափսեավ կարագը տիր մի տըղ, տյու յեք կողքիս պառկե, հոգնած կընիս:

Կարմյուր Գլխարկը պառկում ա կյուլի կողքին ու ասում.

-Տատիկ, հ՛ինչ իրգյան թևեր ոնիս:

-Տա նրա հետի, թոռնիկս, որ քեզ լյավ գրկիմ:

-Տատիկ, հ՛ինչ մըծ-մըծ ականջներ ոնիս:

- Տա նրա հետի,թոռնիկս, որ քեզ լյավ լսիմ:

-Տատիկ, հ՛ինչ մըծ-մըծ աշքեր ոնիս:

-Տա նրա հետի յա, թոռնիկս,որ քեզ լյավ տըսնամ:

-Տատիկ, հ՛ինչ մըծ-մըծ ատամներ ոնիս:

-Տա նրա հետի յա,թոռնիկս, որ քեզ ոտիմ:

Էս ասելավ կյուլը հըրձակվում ա Կարմյուր Գլխարկի յըրա ու կոլա տամ իրան:

Էդ վախտ փադ կտրողներ ըն լյա անց կենում տան կողքավ: Նրանք աղմուկ ըն լսում, վազ տամ մտնում տոն ու սպասում կյուլին: Հետո փորը պեցում ըն, ու Կարմյուր Գլխարկն ու տատիկը սաղ սալամաթ տուս ըն կյամ կյուլի փորան:

Ստըղ երկնքից 18 խնձոր ա վերընգնում, սաղ follower-ների համար:

Հուսով ըմ ձանձրացալ չըք ոչ ալ քընավ անցալ Ճ